ਇਤਬਾਰ

ਉਹ ਕਿਸੇ ਦੇ ਇਤਬਾਰ ਤੇ ਸੀ,

ਮੈਂ ਓਹਦੇ ਇਤਬਾਰ ਤੇ ਸੀ,

ਤੇ ਕਈ ਮੇਰਾ ਇਤਬਾਰ ਕਰੀ ਬੈਠੇ ਸੀ,

ਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਅਸੀਂ ਸਾਰਿਆਂ ਸੋਚਿਆ, 

ਚੱਲ ਓਹਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ ਤਾਂ ਆਈਏ

ਪੁੱਛ ਕੇ ਆਈਏ ਭਲਾਂ ਗੱਲ ਹੈ ਕੀ,

ਤੇ ਉਹ ਆਪ ਸਿਰ ਸੁੱਟ ਕੇ ਬਹਿ ਗਿਆ,

ਕਹਿੰਦਾ, ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਯਾਰ ਆਪ ਪਤਾ ਨਹੀਂ!

ਐਨੀ ਸਸਤੀ ਕਿਓਂ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਬੰਦੇ ਦੀ ਜਾਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ?

ਐਨੀ ਸਸਤੀ ਕਿਓਂ ਬੰਦੇ ਨੂੰ 

ਬੰਦੇ ਦੀ ਜਾਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ?

ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਹੋਵੇ ਇਰਾਨ ਹੋਵੇ 

ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਮਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ,

ਆਪਣੇ ਮਤਲਬ ਖਾਤਰ ਨਫਰਤਾਂ ਦੇ 

ਵੰਡਦਾ ਫਿਰਦਾ ਹੈ ਬੀਜ ਕੋਈ,

ਹਉਂਮੈਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਯਾਂ ਫਿਰ ਹੰਕਾਰ

ਮੈਨੂੰ ਤਾਂ ਬਿਮਾਰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕੋਈ,

ਇਹ ਧਰਤੀ ਸਬ ਦੀ ਸੀ ਤੇ ਸਭ ਦੀ ਹੈ,

ਐਨੀ ਸਸਤੀ ਕਿਓਂ ਬੰਦੇ ਨੂੰ 

ਬੰਦੇ ਦੀ ਜਾਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ?

ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਰਾਜ਼ੀ ਹਾਂ,

ਤੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਰਾਜ਼ੀ ਰਹਿ,

ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਹਰ ਵੇਲੇ ਭਲਾ ਮੰਗਦੇ

ਤੂੰ ਵੀ ਸਾਨੂੰ ਐਵੇਂ ਮੰਦਾ ਨਾ ਕਹਿ,

ਗੱਲ ਇਹ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਫਿਰ ਗੱਲ ਫੱਬਦੀ ਹੈ,

ਐਨੀ ਸਸਤੀ ਕਿਓਂ ਬੰਦੇ ਨੂੰ 

ਬੰਦੇ ਦੀ ਜਾਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ?

ਸ਼ੁਰੁਆਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇਓ ਨਫਰਤਾਂ 

ਦਾ ਲਓ ਅੰਜਾਮ ਹੁਣ ਦੇਖੋ,

ਮੰਦਿਰ ਮਸਜਿਦ ਗਿਰਜੇ ਹੋਏ ਖੰਡਰ

ਬਾਗ਼ ਹੋਏ ਕਬਰਿਸਤਾਨ ਹੁਣ ਦੇਖੋ,

ਸਾੜਦੀ ਹੀ ਸਾੜਦੀ ਹੈ ਅੱਗ ਜੱਦ ਵੀ ਲੱਗਦੀ ਹੈ,

ਐਨੀ ਸਸਤੀ ਕਿਓਂ ਬੰਦੇ ਨੂੰ 

ਬੰਦੇ ਦੀ ਜਾਣ ਲੱਗਦੀ ਹੈ? 

ਸੀਪੇਸਾਲਾਹਾਰ

ਤੂੰ ਕੱਚੇ ਜਿਹੇ ਹਥਿਆਰ ਨੂੰ 

ਸ਼ਮਸ਼ੀਰ-ਏ-ਸੁਲੇਮਾਨੀ ਸਮਝੀ ਬੈਠਾ ਹੈਂ,

ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ 

ਅਹਿਮਦ ਸ਼ਾਹ ਦੁੱਰਾਨੀ ਸਮਝੀ ਬੈਠਾ ਹੈਂ, 

ਛੱਡ ਦੇ ਖੇੜਾ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਹਾਰ ਜਾਏਂਗਾ,

ਕਾਗਜ਼ ਦੀ ਕਸ਼ਤੀ ਤੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਪਾਰ ਪਾਏਂਗਾ,

ਤਮਾਸ਼ੇ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਕੰਮ ਹੁੰਦਾ ਗੱਲਾਂ ਚ ਉਲਜਾਉਣਾ,

ਹੱਥ ਦੀ ਸਫਾਈ ਨੂੰ ਹਕੀਕਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੇ ਦਿਖਾਉਣਾ,

ਪਰ ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਪੱਲੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਅਸਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ 

ਚ ਕਾਰੀਗਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਕੁਛ ਵੀ ਬਨਾਉਣਾ,

ਬਦਲ ਦੇ ਸੀਪੇਸਾਲਾਹਾਰ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਮਾਰ ਖਾਏਂਗਾ,

ਮੋਢੇ ਥੱਲੇ ਆਪਣੇ ਚਾਰ ਪਾਏਂਗਾ,

ਕੋਈ ਚੁਣ ਬੰਦਾ ਜਿਹਨੂੰ ਕੰਮ ਦਾ ਵੱਲ ਹੋਵੇ,

ਜਿਹਦੇ ਕੋਲ ਹਰ ਮਸਲੇ ਦਾ ਕੋਈ ਹੱਲ ਹੋਵੇ,

ਜਿਹੜਾ ਉੱਤਰ ਸਕੇ ਆਪ ਵੀ ਮੈਦਾਨੇ ਜੰਗ ਵਿੱਚ,

ਬੱਸ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਹੀ ਨਾ ਸਿਰਫ ਵੱਲ ਛੱਲ ਹੋਵੇ,

ਫਿਰ ਤੂੰ ਗੁੱਡੀ ਆਪਣੀ ਚਾੜ ਪਾਏਂਗਾ,

ਜਿੱਤ ਦੁਨੀਆਂ ਦੱਮ ਕਮਾ ਚਾਰ ਪਾਏਂਗਾ!

ਸ਼ਾਇਦ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਬੋਹਤ ਭਲਾ ਹੋਵੇ

ਇਹ ਢਿਡ੍ਹ ਰੋਟੀ ਮੰਗਣੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦੇਵੇ,

ਇਹ ਜਿਸਮ ਹਵਾ ਪਾਣੀ ਧੁੱਪ ਤੇ ਚਲਦਾ ਰਵੇ,

ਸ਼ਾਇਦ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਬੋਹਤ ਭਲਾ ਹੋਵੇ!

ਗੋਰੇ ਗੋਰੇ ਸੱਜਣਾ ਦੇ ਹੱਥ ਗੈਰਾਂ ਦੀ ਮਹਿੰਦੀ

ਜਿਹੜੀ ਗੱਲ ਦਾ ਡਰ ਹੁੰਦਾ ਉਹ ਹੋ ਕੇ ਰਹਿੰਦੀ,

ਤਕਦੀਰ ਇੰਞ ਲੱਗਦਾ ਜਿਵੇਂ ਬਦਲੇ ਹੈ ਲੈਂਦੀ,

ਗੋਰੇ ਗੋਰੇ ਸੱਜਣਾ ਦੇ ਹੱਥ ਗੈਰਾਂ ਦੀ ਮਹਿੰਦੀ!

ਦੋ ਖੰਭ ਚਿੜੀਏ ਦੇ ਦੇ ਉਧਾਰੇ ਅਸੀਂ ਹੈ ਉੱਡਣਾ ਨੀ

ਦੋ ਖੰਭ ਚਿੜੀਏ ਦੇ ਦੇ ਉਧਾਰੇ ਅਸੀਂ ਹੈ ਉੱਡਣਾ ਨੀ,

ਪਤਨੋ ਦੂਰ ਘਰ ਸੱਜਣਾ ਦਾ ਭਲਕੇ ਹੈ ਪੁੱਜਣਾ ਨੀ,

ਇੱਕ ਸੁਣੀ ਦਾ ਦੁਨੀਆ ਤੇ ਹੈ ਆਲਾ ਦੇਸ਼ ਅਮਰੀਕਾ,

ਜਿੱਥੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੈ ਤਕਨੀਕ ਦਾ ਬੜਾ ਹੀ ਸਲੀਕਾ,

ਮੈਂ ਵੀ ਓਹਨਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਜਾ ਕੰਮ ਦਾ ਹੁਨਰ ਸਿੱਖਣਾ ਈ,

ਦੋ ਖੰਭ ਚਿੜੀਏ ਦੇ ਦੇ ਉਧਾਰੇ ਅਸੀਂ ਹੈ ਉੱਡਣਾ ਨੀ...

ਮੈਂ ਦੇਖ ਕੇ ਆਉਣੇ ਨੇ ਜਾ ਕੇ ਦੇਸ਼ ਯੂਨਾਨ ਤੇ ਮਿਸਰ,

ਸੱਭਿਅਤਾ ਦੇ ਸੀ ਜਿਹੜੇ ਆਪਣੇ ਸਮਿਆਂ ਤੇ ਸਿਖਰ,

ਕਿਓਂ ਹੋਏ ਬਰਬਾਦ ਕੀ ਹੋਈ ਓਹਨਾ ਦੇ ਘਟਨਾ ਸੀ,

ਦੋ ਖੰਭ ਚਿੜੀਏ ਦੇ ਦੇ ਉਧਾਰੇ ਅਸੀਂ ਹੈ ਉੱਡਣਾ ਨੀ...

ਇੱਕ ਦੇਖ ਕੇ ਆਉਣਾ ਮੈਂ ਜਿਹੜੇ ਦੇਸ਼ੋਂ ਬਾਹਰ ਗਏ,

ਓਹ ਕਿਸ ਤਰਾਂ ਕਿੰਨਾ ਹਲਾਤਾਂ ਚ ਵਕਤ ਗੁਜਾਰ ਰਹੇ,

ਕੀ ਖ਼ਾਮੀਆਂ ਕੀ ਖੂਬੀਆਂ ਓਹਨਾ ਤੋਂ ਜਾ ਪੁੱਛਨਾ ਈ,

ਦੋ ਖੰਭ ਚਿੜੀਏ ਦੇ ਦੇ ਉਧਾਰੇ ਅਸੀਂ ਹੈ ਉੱਡਣਾ ਨੀ...

ਤੁਸੀਂ ਦਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤਾਹੀਓਂ ਥੋਡੇ ਸਿਰ ਤੇ ਤਾਜ ਹੈ

 ਤੁਸੀਂ ਦਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤਾਹੀਓਂ ਥੋਡੇ ਸਿਰ ਤੇ ਤਾਜ ਹੈ,

ਦੇਸ਼ ਦੇ ਦਾਨਿਸ਼ਮੰਦ ਕਰਦੇ ਇਥੋਂ ਦੁਨੀਆ ਦਾ ਕਾਜ ਹੈ,

 ਨਿੱਘੇ ਸੁਭਾਅ ਦੇ ਮਿੱਠੀ ਜੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਓ,

ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਪਿਆਰਾ ਦੇ ਤੋਲ ਚ ਤੋਲਣ ਵਾਲਿਓ,

ਬੱਸ ਮੋਹੱਬਤ ਹੀ ਮੋਹੱਬਤ ਹੀ ਥੋਡੇ ਤਾਂ ਰਿਵਾਜ਼ ਹੈ,

ਤੁਸੀਂ ਦਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤਾਹੀਓਂ ਥੋਡੇ ਸਿਰ ਤੇ ਤਾਜ ਹੈ...

ਚੁੱਪ ਚੁੱਪ ਸ਼ਾਂਤ ਸ਼ਾਂਤ ਪਰ ਅੰਦਰ ਲਾਵਾ ਤਪਦਾ ਏ,

ਤੁਸੀਂ ਦਿਖਾਇਆ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਕੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਏ,

ਕਹਿਣਾ ਘੱਟ ਪਰ ਕਰਨਾ ਬੁਹਤ ਥੋਡਾ ਮਿਜ਼ਾਜ਼ ਹੈ,

ਤੁਸੀਂ ਦਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤਾਹੀਓਂ ਥੋਡੇ ਸਿਰ ਤੇ ਤਾਜ ਹੈ...

ਹਾਲੇ ਤਾਂ ਹੋਰ ਹੋਰ ਬੌਹਤ ਤਰੱਕੀਆਂ ਹੋਣੀਆਂ ਨੇ,

ਦੁਨੀਆ ਦੀਆਂ ਤੁਸਾਂ ਵੱਲ ਸਭ ਅੱਖੀਆਂ ਹੋਣੀਆਂ ਨੇ,

ਥੋਡੀ ਬੁਲੰਦੀ ਦਾ ਮੈਂ ਸਮਝਦਾਂ ਹਾਲੇ ਤਾਂ ਆਗਾਜ਼ ਹੈ,

ਤੁਸੀਂ ਦਿਲਾ ਦੇ ਰਾਜੇ ਤਾਹੀਓਂ ਥੋਡੇ ਸਿਰ ਤੇ ਤਾਜ ਹੈ!