ਮੈਂ ਬੇਰੋਜਗਾਰ, ਮੈਂ ਬੇਰੋਜਗਾਰ

ਮੈਂ ਬੇਰੋਜਗਾਰ, ਮੈਂ ਬੇਰੋਜਗਾਰ,
ਚੁੱਕ ਕੇ ਥੱਬਾ ਕਾਗਜਾਂ ਦਾ,
ਨਿੱਕਲਦਾ ਹਾਂ ਰੋਜ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ,
ਪਿੰਡੋਂ ਦੂਰ ਵੱਲ ਸ਼ਿਹਰ ਬਜ਼ਾਰ,
ਵਿੱਚ ਤਲਾਸ਼ ਕੰਮ ਕਾਰ,
ਮੈਂ ਬੇਰੋਜਗਾਰ, ਮੈਂ ਬੇਰੋਜਗਾਰ...

ਲੱਖਾਂ ਦੀ ਭੀੜ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ,
ਦਫਤਰ ਵੜਦੇ ਕਿਸੇ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਹਜ਼ਾਰ,
ਕੋਈ ਇੱਕ ਅੱਧਾ ਓਹ ਰੱਖ  ਲੈਂਦੇ,
ਬਾਕੀ ਮੁੜ ਆਂਦੇ ਸਭ ਖਾਲੀ ਹੱਥੀਂ ਬਾਹਰ,
ਮੁੜਨ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੈਂ ਹਰ ਵਾਰ ਮੈਂ ਹਰ ਵਾਰ,
ਮੈਂ ਬੇਰੋਜਗਾਰ, ਮੈਂ ਬੇਰੋਜਗਾਰ...

ਲੱਗਾ ਹੈ ਜੱਦ ਦਾ ਮੱਥੇ
ਟਿੱਕਾ ਮੇਰੇ ਇਹ  ਬਦਨਾਮੀ ਦਾ,
ਬਣ ਕੇ ਮੋਹਰ ਮੇਰੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ,
ਨਾਕਾਮਾਯਾਬੀ ਨਾਕਾਮੀ ਦਾ,
ਉਸ ਦਿਨ ਦਾ ਜੀਨਾ ਹੋਇਆ ਦੁਸ਼ਵਾਰ,
ਹਰ ਪਾਸਿਓਂ ਪੈਂਦੀ ਏ ਫਟਕਾਰ,
ਮੈਂ ਬੇਰੋਜਗਾਰ, ਮੈਂ ਬੇਰੋਜਗਾਰ...

ਹੱਟ ਵਾਲਾ ਵੀ ਨਹੀਓਂ ਦੇਂਦਾ,
ਕੋਈ ਹੁਣ ਮੈਨੂ ਉਧਾਰ,
ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਹੁਣ ਨਹੀਂ ਬਿਹਂਦਾ,
ਮਿੱਤਰ, ਬੇਲੀ, ਸੱਜਨ ਯਾਰ,
ਓਹਵੀ ਹੁਣ ਕਦੇ ਮਿਲਨੇ ਨਾ ਆਈ,
ਵਿਸਰ ਗਿਆ ਉਸਨੁ ਵੀ ਪਿਆਰ,
ਮੈਂ ਬੇਰੋਜਗਾਰ, ਮੈਂ ਬੇਰੋਜਗਾਰ...

ਪੜਿਆ, ਲਿਖਿਆ, ਸਿੱਖਿਆ
ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਸਭ ਗਿਆ ਬੇਕਾਰ,
ਤੱਕਦਾ ਹਾਂ ਜੱਦ ਕਦੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵਿੱਚ,
ਲਗਦਾ ਹਾਂ ਲਾਚਾਰ, ਬੀਮਾਰ,
ਆਪਨੇ ਆਪ ਤੋ ਵੀ ਸ਼ਰਮਸਾਰ,
ਜੀਨਾ ਵੀ ਹੁਣ ਤਾਂ ਲੱਗੇ ਭਾਰ,
ਮੈਂ ਬੇਰੋਜਗਾਰ, ਮੈਂ ਬੇਰੋਜਗਾਰ...

जाने घडी घडी उसकी याद क्यों आती है

जाने  घडी घडी उसकी याद क्यों आती है,
जो हो नहीं सकता अपना कभी,
जाने हर सांस क्यों उसे इतना चाहती है,
जाने  घडी घडी उसकी याद क्यों आती है....

हम है यहाँ और वो हजारों मील दूर कहीं,
वो सुन नहीं सकते हमें कभी चाह के भी,
जाने दबी दबी सी आह उसे आवाज़ क्यों लगाती है,
जाने  घडी घडी उसकी याद क्यों आती है....

पहले ही गुज़र चुके हैं दिल से दर्द के कई काफिले,
भूले नहीं अभी तक इसे पुराने गम , शिकवे, गिले,
जाने जिंदगी सितम के और सैलाब क्यों चाहती है!
जाने क्यों घडी घडी उसकी याद आती है....

जो ख्वाब भी नहीं हो सकता अपना कभी,
जो न हुआ अब जो न हुआ है पहले कभी,
जाने उसे ये धडकने क्यों हकीकत करना चाहती है,
जाने  घडी घडी उसकी याद क्यों आती है....

जो होती चाहत कभी उन्हें भी हम से,
तो वो आ चुके होते हमारे पास कब के,
ये आरज़ू नादान जाने क्यों समझ न पाती है,
जाने  घडी घडी उसकी याद क्यों आती है....

भूख के दुश्मन से छिपते यहाँ फिरते हैं

मिटटी के आदमी हैं,
मिटटी से लगते हैं,
कसूर हमारा ही,
सोने के शहर आ गए,
जहाँ मिटटी को
अच्छा न समझते हैं,
जहाँ मिटटी से,
दूर रहना ही सब पसंद करते हैं!

ये आलीशान घरों की,
लम्भी लम्भी कतारे,
ये रहिसों अमीरों की,
महंगी महंगी कारें,
इन सब के बीच,
फटे हाल चलते,
टूटे झोम्प्डों में पलते,
हम अच्छे तो न लगते हैं,
पर हम भी क्या कर सकते हैं!

हमारी बस्तिओं ने कर दिया है,
शहर का नक्शा खराब,
जिधर है हम रहते,
उधर से गुजर नहीं सकते नवाब,
वो हमसे बुहत नफरत करते हैं,
वो हमको अच्छा न समझते हैं,
और उनकी मेहरबानी से
हमारे घर चलते हैं,चूल्हे जलते हैं,
हाँ वो सच्च कहते हैं!

पर कोई मिले जो,
तो हम उसे बताएं,
कोई सुने जो,
तो हम उसे समझाएं,
हम भी खुश नहीं,
अपनी घर गाँव छोड़ के,
हम तो भूख के दुश्मन से,
छिपते यहाँ फिरते हैं!

यूं तो सफ़र इस राह पर जारी रहेगा

यूं तो सफ़र इस राह पर जारी रहेगा,
बस अपना साथ अब आगे नहीं रहेगा,
कुछ खता हुई हो कभी तो माफ़ करना!

हर जिंदगी का शायद मकसद होता है,
जिस से उसका अगला कदम तय होता है,
मेरे जाने की वजह भी तुम यही मान चलना!

हाँ हों अगर हम भी कहीं किसी काम के,
पुहंचा सकते हों बिगड़ी जो कोई अंजाम पे,
बेजिझक बेफिक्र हमें कभी भी याद करना!

बीते वक़्त की मुझे तो याद बुहत आएगी,
मिलने की चाह दिल को अक्सर सताएगी,
मैं कोशिश करूंगा तुम भी कोशिश करना!

सितारों की अंजुमन छोड़ जा रहा हूँ,
नहीं जानता क्या क्या छोड़ जा रहा हूँ,
मुझ नादान के लिए खुदा से दुआ करना!

देने के लिए पास कुछ भी नहीं है,
दें भी क्या कुछ भी तो अपना नहीं है,
इन आशरों के सलाम को कबूल करना!

यूं तो सफ़र इस राह पर जारी रहेगा,
बस अपना साथ अब आगे नहीं रहेगा,
कुछ खता हुई हो कभी तो माफ़ करना!

तुम तो बुहत खुश रहते होगे

तुम तो बुहत खुश रहते होगे,
जब कभी जी चाहता होगा,
खुद को तुम देख लेते होगे,
तुम तो बुहत खुश रहते होगे....

आँखों में  लेकर चलते हो मैखाना,
मन हुआ जब भी पीने का,
बैठ आईने के सामने पी लेते होगे,
तुम तो बुहत खुश रहते होगे....

घटा सी काली ये जुल्फें तुम्हारी,
जरा खुला इनको बिखरा के तुम,
जब चाहे मौसम सावन कर देते होगे,
तुम तो बुहत खुश रहते होगे....
    
ये ज़मीन, चाँद सितारे बनाने वाला,
भी है तुम्हारा तो चाहने वाला,
तुम तो जो चाहे तकदीर लिखवा लेते होगे,
तुम तो बुहत खुश रहते होगे....

हमारी तो उससे अनबन होती रहती,
तुम्हे जो इतना हसीं बनाया,
जहां सारा तुम्हारे क़दमों में बिछाया,
तुम तो उसे बुहत अच्छा कहते होगे,
तुम तो बुहत खुश रहते होगे....

ਅਸਾਂ ਰੱਬ ਕੋਲੋਂ ਜਦੋਂ ਰੱਬ ਚਾਹਿਆ

ਅਸਾਂ ਰੱਬ ਕੋਲੋਂ ਜਦੋਂ ਰੱਬ ਚਾਹਿਆ,
ਉਸ ਕੁੱਲ ਆਲਮ ਦੇ ਮਾਲਕ ਕੋਲੋਂ,
ਜੱਦ ਉਸਦਾ ਅਸਾਂ ਨੇ ਸਭ ਚਾਹਿਆ,
ਤੱਦ ਉਸ ਰੱਬ ਸੱਚੇ ਇਹ ਖੇਲ ਰਚਾਇਆ,
ਤੇਰਾ ਮੇਰਾ ਯਾਰਾ ਉਸ ਮੇਲ ਕਰਾਇਆ,
ਅਸਾਂ ਰੱਬ ਕੋਲੋਂ ....

ਸਾਨੂ  ਇਤਬਾਰ ਸੀ ਓਹ ਇੱਕ ਦਿਨ ਆਵੇਗਾ,
ਮਸਕੀਨ ਦੇ ਦਿਲ ਦੀ ਮੁਰਾਦ ਜਰੂਰ ਪੁਗਾਵੇਗਾ,
ਰਾਹ ਤੱਕਦੇ ਰਿਹੰਦੇ ਸਾਂ ਅੱਜ ਆਇਆ,ਅੱਜ ਆਇਆ?
ਫਿਰ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਮੇਲ ਹੋਏ,ਦਿਲ ਜਾਂ ਆਪੇ ਬੋਲ ਪਏ,
ਘੁੱਟ ਕੇ ਫੜ ਲਾ ਹੱਥ  ਇਹਦਾ,ਅੱਜ ਆਇਆ,ਅੱਜ ਆਇਆ,
ਅਸਾਂ ਰੱਬ ਕੋਲੋਂ ....

ਪਿਹਲੋੰ ਪਿਹਲ ਤਾਂ ਇਹ ਯਕੀਨ ਨਾ ਆਇਆ,
ਕੇ ਨੱਗ ਐਸਾ ਰੱਬ ਸਾਡੀ ਝੋਲੀ ਹੈ ਪਾਇਆ,
ਫਿਰ ਹੋਲੇ ਹੋਲੇ ਦਿਲ ਨੂ ਇਤਬਾਰ ਹੋਇਆ,
ਇਸ ਗਰੀਬ ਸੁਦਾਮੇ ਦੇ ਦੁਖ ਕੱਟਣ ਵਾਸਤੇ,
ਹੈ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਮੁਰਾਰੀ ਗੋਕੁਲ ਗੱਦੀ ਛੱਡ ਆਇਆ,
ਅਸਾਂ ਰੱਬ ਕੋਲੋਂ ....

ਸਭ ਮੇਟ ਲਏ ਤੂੰ ਆ ਫਿਰ ਗਮ  ਦਿਲ ਦੇ,
ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਹਰ ਪਲ ਹਾਂ ਵਾਂਗ ਫੁੱਲ ਦੇ ਖਿਲਦੇ,
ਹਨੇਰੇ ਦਾ ਜੀਵਨ ਚ ਰਿਹਾ ਇੱਕ ਕਤਰਾ ਵੀ,
ਹਰ ਪਾਸੇ ਹੈ ਹੁਣ ਚਾਨਣ ਹੀ ਚਾਨਣ ਛਾਇਆ,
ਅਸਾਂ ਰੱਬ ਕੋਲੋਂ ....

ਹਾਲੇ ਹੁਣੇ ਮੈਨੂ ਨਾ ਤੋਰ ਨੀ ਮਾਏ

ਹਾਲੇ ਹੁਣੇ ਮੈਨੂ ਨਾ ਤੋਰ ਨੀ ਮਾਏ,
ਕੋਈ ਵਰੇ ਦੋ ਕੁ ਰੁੱਕ ਜਾ ਹੋਰ ਨੀ ਮਾਏ,
ਹਾਲੇ ਕੱਲ ਬਚਪਨ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੇਡ ਗਿਆ ਹੈ,
ਹਾਲੇ ਤਾਂ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਵਿਚ ਗੁੱਡੀਆਂ ਦਾ ਚਾ ਹੈ,
ਹਾਲੇ ਮੈਨੂ ਗੁੱਡੀਆਂ ਤੋਂ ਨਾ ਵਿਛੋੜ ਨੀ ਮਾਏ,
ਹਾਲੇ ਹੁਣੇ ਮੈਨੂ ਨਾ ਤੋਰ ਨੀ ਮਾਏ...

ਹਾਲੇ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਮੱਤ ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਲੀ ਹੈ,
ਹਾਲੇ ਜੱਗ ਦੀ ਕੋਈ ਸਮਝ ਨਾ ਮੈਨੂ ਬਾਹਲੀ ਹੈ,
ਦੱਸ ਮ਼ਾਏ ਤੂ ਕਾਹਤੋਂ ਕਰਦੀ ਕਾਹਲੀ ਹੈ,
ਇੱਕੀ ਹੋਈ ਉਮਰ ਕਿਹੜਾ ਹੋਗੀ ਕੋਈ ਚਾਲੀ ਹੈ, 
ਹਾਲੇ ਤਾਂ ਮੈਂ ਹੈ ਕੋਈ ਕੱਚੀ ਡੋਰ ਨਾ ਮ਼ਾਏ,
ਹਾਲੇ ਹੁਣੇ ਮੈਨੂ ਨਾ ਤੋਰ ਨੀ ਮਾਏ...

ਹਾਲੇ ਅੱਜ ਮੇਰੇ ਤੇ ਜੋਬਨ ਰੰਗ ਚੜਿਆ ਹੈ,
ਹਾਲੇ ਅੱਜ ਇਸ ਪੜਾ ਦਾ ਪਿਹਲਾ ਸੂਰਜ ਖਿੜਿਆ ਹੈ,
ਹਾਲੇ ਤਾਂ ਦਿਲ ਮੇਰੇ ਬਸ ਬੀਜ ਪੁੰਗਰੇ ਸਨ,
ਮੀਤ ਦੀ ਪ੍ਰੀਤ ਦੇ ਕੋਈ  ਫੁੱਲ ਨਾ ਖਿੜੇ ਸਨ,
ਹਾਲੇ ਮੈਨੂ ਕਿਸੇ ਹਾਨ ਦੇ ਦੀ ਲੋੜ ਨਾ ਮ਼ਾਏ,
ਹਾਲੇ ਹੁਣੇ ਮੈਨੂ ਨਾ ਤੋਰ ਨੀ ਮਾਏ...

ਹਾਲੇ ਮੈਂ  ਚਿਰ ਬਿਹ ਤ੍ਰਿੰਜਨਾ ਚ ਚਰਖਾ ਕੱਤਣਾ ਹੈ,
ਸਖੀਆਂ ਦੇ ਸੰਗ ਖੇਡਣਾ,ਨੱਚਣਾ,ਹੱਸਣਾ ਹੈ,
ਹਾਲੇ ਮੈਂ ਬਸੰਤੀ ਪੌਣਾ ਨਾਲ ਲੈਣੇ ਨੇ ਹੁਲਾਰੇ,
ਉੱਡ ਕੇ ਫੜਨਾ ਹੈ ਚੰਨ ਛੂਨੇ ਨੇ ਤਾਰੇ,
ਹਾਲੇ ਕਰ ਨਾ ਮੇਰੀਆਂ ਵਾਗਾਂ ਕਿਸੇ ਵੱਸ ਹੋਰ ਨੀ ਮ਼ਾਏ,
ਹਾਲੇ ਹੁਣੇ ਮੈਨੂ ਨਾ ਤੋਰ ਨੀ ਮਾਏ...

ਮੰਨਿਆ ਕੇ ਮੈਂ ਬਾਬਲ ਦੇ ਸਿਰ ਭਾਰ ਹਾਂ,
ਹਾਂ ਕਿਸੇ ਦੀ ਅਸਲ ਥੋਡੇ ਕੋਲ ਬੱਸ ਉਧਾਰ ਹਾਂ,
ਇਤਨੇ ਵਾਰੇ ਰੱਖਿਆ ਤੁਸਾਂ ਬੜੇ ਲਾੜ ਲਡਾਏ ,
ਕੁਝ ਚਿਰ ਹੋਰ,ਬਸ ਕੁਝ ਚਿਰ ਹੋਰ ਨੀ ਮ਼ਾਏ,
ਫਿਰ ਦੇਵੀਂ ਮੈਨੂ ਤੂ ਤੋਰ ਨ ਮ਼ਾਏ,
ਪਰ ਹਾਲੇ ਹੁਣੇ ਮੈਨੂ ਨਾ ਤੋਰ ਨੀ ਮਾਏ...