ਲਕਸ਼ਮੀ

ਬੰਦਾ ਓਹਦਾ, ਪੀਂਦਾ ਹੈ ਸ਼ਰਾਬ, ਤੇ ਸੱਟਾ ਹੈ ਖੇਡਦਾ, ਨਾ ਮਿਲੇ ਪੈਸਾ ਤੇ, ਖੱਲ ਹੈ ਉਦੇੜਦਾ, ਨਿੱਤ ਨਿੱਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਲੇਸ਼ ਓਹਦੇ ਘਰ, ਖੌਫ ਓਹਨੂੰ ਹੈ ਹਰ ਰਾਤ ਦਾ, ਤੇ ਫ਼ਿਕਰ ਹੈ ਹਰ ਸਵੇਰ ਦਾ! ਹਰ ਚਾਅ, ਹਰ ਰੀਝ ਢਹਿ ਜੀ ਗਈ ਆ, ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਚ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਾਲੀ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਰਹਿ ਨਹੀਂ ਗਈ ਆ, ਬੱਸ ਹੁਣ ਤਾਂ ਉਹ ਸਿਰਫ ਬੱਚਿਆਂ ਖਾਤਰ ਜੀ ਰਹੀ ਆ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਹਨੇ ਕਈ ਵਾਰੀ ਸੋਚਿਆ ਹੈ, ਕੰਮ ਮੈਂ ਅੱਜ ਆਪਣਾ ਨਵੇੜ ਦਾਂ! ਉਂਝ ਰੂਹ ਤਾਂ ਓਹਦੀ ਕਦੋਂ ਦੀ ਮਰ ਗਈ ਆ, ਸੁਫ਼ਨਿਆਂ ਚ ਕਈ ਵਾਰ ਆਤਮਘਾਤ ਕਰ ਗਈ ਆ, ਹੁਣ ਤਾਂ ਬੱਸ ਉਹ ਜਿਸਮ ਹੀ ਖੋਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਇਸੇ ਉਮੀਦ ਤੇ ਦਿਨ ਰਾਤ ਦੌੜ ਰਹੀ ਹੈ, ਕਦੇ ਤਾਂ ਅੰਤ ਹੋਵੇਗਾ ਇਸ ਹਨੇਰ ਦਾ, ਰੱਬ ਸੱਭ ਦੇ ਦਿਨ ਇੱਕ ਦਿਨ ਜ਼ਰੂਰ ਹੈ ਫੇਰਦਾ! ਤੇ ਇੱਕ ਕਿਤੇ ਓਹਦੇ, ਦਿਲ ਨੂੰ ਹੈ ਆਸ, ਪੱਕਾ ਜਿਸ ਚੀਜ਼ ਦਾ, ਉਸਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ਼, ਚੀਜ਼ ਜਿਹੜੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਹਰ ਵੇਲੇ ਓਹਦੇ ਮਨ ਨੂੰ ਧਰਾਸ, ਬੱਚੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਪੜ੍ਹ ਜਾਣਗੇ, ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਤੇ ਖੜ ਜਾਣਗੇ, ਮਾਂ ਆਪਣੀ ਨੂੰ ਵੀ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਲੈਣਗੇ, ਸਫ਼ਰ ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਹੈ ਹਾਲੇ ਜਿੰਨੀ ਵੀ ਦੇਰ ਦਾ! ਬੰਦਾ ਓਹਦਾ, ਪੀਂਦਾ ਹੈ ਸ਼ਰਾਬ, ਤੇ ਸੱਟਾ ਹੈ ਖੇਡਦਾ, ਨਾ ਮਿਲੇ ਪੈਸਾ ਤੇ, ਖੱਲ ਹੈ ਉਦੇੜਦਾ, ਨਿੱਤ ਨਿੱਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਲੇਸ਼ ਓਹਦੇ ਘਰ, ਖੌਫ ਓਹਨੂੰ ਹਰ ਰਾਤ ਦਾ, ਤੇ ਫ਼ਿਕਰ ਹੈ ਹਰ ਸਵੇਰ ਦਾ!

Rachit's Birthday

A thoughtful person,

a calm person,

a nice person,

a warm person,

sublime, serene,

like a river, 

like a tree,

a giver, a joyer,

a majestic being,

soft spoken in words,

kind in his deeds,

a friend of friends,

always countable,

in the hour of need,

may! you grow with years,

like a fine wine,

may! you always be merry

and on cloud nine,

may! you keep on growing

leaps and bounds,

may! you keep on spreading 

warmth like winter sunshine.

लक्षमण को जियों थे राम प्यारे

 लक्षमण को जियों थे राम प्यारे,

आप भी हम को हो यों ही प्रिय,

ना कुछ चाहें, ना कुछ मांगे,

बस सोचें आ सके कोई काम भैया,

ढूंढे है जग में लोग अपने आराध्य को,

काशी, बनारस, मथुरा, ब्रिज, गोकुल,

हमारे लिए तो वही बैकुंठ,वही कैलाश,

बसो जिस गली, जिस धाम आप भैया,

लक्षमण को जियों थे राम प्यारे,

आप भी हम को हो यों ही प्रिय,

धैर्य,विवेक,सहनशीलता,ढृढ़ निश्चयी,

दूर द्रष्टा, निर्मल, कोमल हृदयी, 

कर्मठ, गुण आप में सब एक से एक,

कुछ कुछ हम भी सवारें है जीवन को,

बस आपको ही बढ़ते देख देख,

करते रहो यूं ही नित्य मार्गदर्शन,

जियों कभी गौतम, नानक ने था किया,

लक्षमण को जियों थे राम प्यारे,

आप भी हम को हो यों ही प्रिय,

 

जो सभ भी हों सब आपके काम वो सँवरे,

मंगल,शान्ति,उल्लास हो भीतर में बाहर में,

और अव्वल अव्वल रहो हर प्रतिस्पर्धा में,

खूब मान सम्मान हो आपका जग में,

यही हमारी भी है कामना भैया,

लक्षमण को जियों थे राम प्यारे,

आप भी हम को हो यों ही प्रिय!

ਉਹ ਜਦੋਂ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਆ

ਉਹ ਜਦੋਂ ਸੋਚਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਂਦੀ ਆ,

ਮੈਂ ਫ਼ਿਕਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ,

ਤੇ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਸਮਝਣ ਦੀ,

ਕੇ ਖ਼ਫ਼ਾ ਹੈ ਯਾ ਉਦਾਸ ਹੈ?

ਕੇ ਇਹ ਕੋਈ ਅੱਜ ਕੱਲ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ?

ਯਾ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੀ ਕੋਈ ਬਾਤ ਹੈ?

ਕੇ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕੁੱਝ ਤੇ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ?

ਕੇ ਕੁਛ ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਨਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਤੇ ਮੈਂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ?

ਮੈਂ ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਲਾਉਣਾ ਹਾਂ ਤੇ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ,

ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਘਰ ਰਹਿ ਕੇ ਥੱਕ ਗਈ ਆ,

ਸ਼ਾਇਦ ਕੀਤੇ ਹੁਣ ਘੁੰਮ ਕੇ ਆਣਾ ਚਾਹੀਦਾ?

ਯਾਂ ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਮਕਾਨ ਅੱਛਾ ਨਹੀਂ ਹੈ,

ਸ਼ਾਇਦ ਇਹਨੂੰ ਹੀ ਬਦਲ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ?

ਯਾ ਫਿਰ ਉਹਨੇ ਕੋਈ ਖ਼ਬਰ ਪੜ੍ਹ ਲਈ ਆ,

ਕਿਤੇ ਕੁਛ ਹੋ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਗਿਆ ਆ?

ਖ਼ਬਰ ਚੰਗੀ ਹੁੰਦੀ ਵੀ ਕਿੱਥੇ ਕੋਈ ਆ!

ਕੇ ਓਹਨੂੰ ਯਾਦ ਆ ਰਹੀ ਹੈ ਆਪਣੀ ਅੰਮੀਂ ਤੇ ਵੀਰੇ ਦੀ?

ਓਧਰ ਗਏ ਵੀ ਦੇਰ ਬੁਹਤ ਹੀ ਗਈ ਆ,

ਅਜਬ ਜੀ ਰਸਮ ਹੈ ਵਿਆਹ ਵੀ,

ਕੇ ਸਭ ਕੁਛ ਛੱਡ ਕੇ ਚਲੇ ਜਾਓ ਦੂਰ,

ਪਰ ਇਸ ਚਾ ਮੈਂ ਕਰ ਵੀ ਸਕਦਾ ਕੀ ਹਾਂ,

ਰਸਮਾਂ ਬਿਨ ਨਾ ਅਸੀਂ ਮਰ ਸਕਦੇ ਆ,

ਰਸਮਾਂ ਬਿਨ ਨਾ ਅਸੀਂ ਸਕਦੇ ਜੀ ਹਾਂ,

ਯਾ ਫਿਰ ਮੇਰਾ ਕੰਮ ਤੇ ਸ਼ੌਂਕ,

ਇਹ ਨੇ ਕਾਰਨ ਉਸਦੀ ਉਦਾਸੀ ਦਾ,

ਦੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਜਾਣਾ ਪੈਂਦਾ,

ਸੋਚ ਨੂੰ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਟਿਕਾਣਾ ਪੈਂਦਾ,

ਕੇ ਮੈਂ ਕਿਹੜਾ ਮੋਹਰਾ ਹਾਰ ਜਾਵਾਂ,

ਆਪਣੀ ਰਾਣੀ ਨੂੰ ਬਚਾਣ ਲਈ?

ਤੇ ਮੈਂ ਅੰਦਰ ਬਾਹਰ ਬੇਚੈਨੀ ਨਾਲ ਨਿਕਲਦਾ ਵੜਦਾ,

ਐਵੇਂ ਝੂਠੇ ਮੂਠੇ ਰੁੱਝੇ ਹੋਣ ਦੇ ਖੇਲ ਜ਼ੇ ਕਰਦਾ,

ਚੋਰੀ ਚੋਰੀ ਓਹਨੂੰ ਹਾਂ ਤੱਕਦਾ,

ਤੇ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕੀ ਗੱਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ,

ਚੁੱਪ ਰਹਾਂ ਕੇ ਕੁੱਝ ਕਹਾਂ?

ਤੇ ਫਿਰ ਉਲਜਦਾ ਹਾਂ,

ਕੇ ਚੁੱਪ ਰਹਿਣ ਨਾਲ ਗੱਲ ਵੱਧ ਸਕਦੀ ਹੈ?

ਕੇ ਕੁਛ ਕਹਿਣ ਨਾਲ ਹੋਰ ਵਿਗੜ ਸਕਦੀ ਹੈ?

ਪਰ ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਦਾ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਹੀਂ ਆਂਦਾ,

ਸੋਚ ਉਲਜ ਜਾਂਦੀ ਹੈ,

ਮੰਨ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,

ਦਿਮਾਗ ਖੱਪ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,

ਖੂਨ ਪਾਣੀ ਇੱਕ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,

ਜੀਣਾ ਮਰਨਾ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਜਾਪਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ,

ਤੇ ਮੈਂ ਮੁੜ ਘੁੜ ਕੇ ਆ ਜਾਣਾ ਹਾਂ ਓਥੇ ਹੀ,

ਕੇ ਖ਼ਫ਼ਾ ਹੈ ਕੇ ਉਦਾਸ ਹੈ?

ਕੇ ਇਹ ਕੋਈ ਅੱਜ ਕੱਲ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ,

ਯਾ ਬੁਹਤ ਪੁਰਾਣੀ ਕੋਈ ਗੱਲ ਬਾਤ ਹੈ?

वो जो कहते थे, मोहब्बत में हिसाब क्या करना

वो जो कहते थे, मोहब्बत में हिसाब क्या करना,

कहने लगे इक दिन, हिसाब करो वरना,   

कहते हैं ना रखो ज़ुस्तज़ु और ना पालो कोई आरज़ू, 

अगर यही जीना है तो फिर क्या है मरना,

सोचते बुहत हैं लेकिन इस गिरह का सिरा हाथ आता नहीं ,

ये क्या है और ये क्यों हैं, दिन का बार बार उतरना चढ़ना,

जिस राह पे,उसपे मंजिल नहीं, जिस पे मंजिल उसकी राह नहीं,

इसी कशमश में हमें अभी, जाने और कितना है भटकना,

जो मिल गया उसकी चाह नहीं, जिसकी चाह वो मिलता नहीं,

हमसे अब सब्र ना हो पाए, उसको आए अब तक रहम न करना, 

हर खाब आखिर टुकड़े टुकड़े हो के चूर हो जाता है,

शायद यही है हमारा नसीबां, टूटना बिखरना, टूटना बिखरना! 

ਹੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਹੇ ਐਲਵਾ

ਜਗਮਗ ਜਗਮਗ ਰੋਸ਼ਨੀ 

ਅੱਜ ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਜਗਦੀ ਹੈ,

ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਮਹਿਫ਼ਿਲ 

ਜਿਹੜੀ ਕੀਤੇ ਵੀ ਸਜਦੀ ਹੈ,

ਇਹ ਸਭ ਤੇਰੀ ਹੀ ਦੇਣ ਹੈ, 

ਹੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਹੇ ਐਲਵਾ!

   

ਤੂੰ ਬੰਦੇ ਨੂੰ ਹਨੇਰਿਆਂ ਚੋਂ ਕੱਢ,

ਚਾਨਣਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਪਾ ਦਿੱਤਾ,

ਤੂੰ ਚੰਨ ਤੇ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ,

ਹਰ ਬੰਦੇ ਦੇ ਘਰ ਚਾਨਣ ਪੁਹੰਚਾ ਦਿੱਤਾ,

ਤੂੰ ਰਾਤਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜੀਣ ਦੇ ਯੋਗ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ,  

ਹੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਹੇ ਐਲਵਾ!   

ਰਾਤ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਜੱਦ ਤਾਰੇ ਵੇਖਦੇ ਨੇ,

ਨਿੱਕੇ-2 ਲਾਟੂ ਜਗਦੇ ਲੱਖ ਹਜ਼ਾਰ ਏ ਦੇਖਦੇ ਨੇ,

ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਗੱਲਾਂ-2 ਚ ਆਖਦੇ ਨੇ,

ਦੇਖ ਤਾਰਿਆਂ ਧਰਤ ਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਵਸਦੇ ਨੇ,

ਕੁਦਰਤ ਦੀ ਐਡੀ ਵੱਡੀ ਕਾਇਨਾਤ ਵਿੱਚ, 

ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਦਾ ਕਿੱਡਾ ਮਾਨ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ,

ਹੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਹੇ ਐਲਵਾ!    

ਖੌਰੇ ਕਿੰਨੇ ਕੁ ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ ਅੱਜ

ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਰੋਜ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਆ,

ਝੂਠੇ ਪੱਥਰਾਂ ਦੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਛੱਡ,

ਤੇਰੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਰਾਹ ਚਲਦੇ ਆ,   

ਪਰ ਮੈਂ ਜਦ ਕੀਤੇ ਵੀ ਬਹਾਂਗਾ,

ਇਸ਼ਟ, ਦੇਵ ਆਪਣਾ ਤੈਨੂੰ ਹੀ ਕਹਾਂਗਾ, 

ਹੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਪਿਤਾ, ਹੇ ਐਲਵਾ!

ਦੱਸੋ ਮੇਰੇ ਮਿਤਰੋ, ਹੁਣ ਆਪਾਂ ਕੀ ਕਰੀਏ

A high level meeting is going on in Apple headquarters regarding the next release of the Iphone. One of the senior executives says this to set the agenda of the meeting.

ਛੋਟਾ ਕਰੀਏ,

ਕੇ ਵੱਡਾ ਕਰੀਏ,

ਪਤਲਾ ਕਰੀਏ,

ਕੇ ਮੋਟਾ ਕਰੀਏ,

ਦੱਸੋ ਮੇਰੇ ਮਿਤਰੋ,

ਹੁਣ ਆਪਾਂ ਕੀ ਕਰੀਏ!

ਕਰਨ ਕਰਾਉਣ ਨੂੰ ਵੈਸੇ,

ਹੁਣ ਕੁੱਝ ਰਹਿ ਨੀ ਗਿਆ,

ਕੱਢਣ ਪਾਉਣ ਨੂੰ ਵੈਸੇ,

ਹੁਣ ਕੁੱਝ ਰਹਿ ਨੀ ਗਿਆ,

ਤੀਜੇ ਚੋਥੇ ਐਡੀਸ਼ਨ ਤੋਂ ਹੀ,

ਵੈਸੇ ਤਾਂ ਓਵੇਂ ਹੀ ਚੱਲ ਰਿਹਾ,

ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਆਪਾਂ,

ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣ ਕਿਵੇਂ ਵਲੀਏ,

ਦੱਸੋ ਮੇਰੇ ਮਿਤਰੋ,

ਹੁਣ ਆਪਾਂ ਕੀ ਕਰੀਏ!

ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਤਾਂ ਆਪਾਂ,

ਨਵੇਂ ਰੰਗਾਂ ਵਾਲੇ ਫੋਨ

ਕੱਢ ਕੇ ਬਚ ਗੇ,

ਪਾਗਲ ਲੋਕਾਂ ਨੇ,

ਕਾਲੇ ਅੱਧ ਭਾ ਤੇ ਵੇਚ ਕੇ,

ਲਾਲ ਪੂਰੇ ਮੁੱਲ ਤੇ ਚੱਕ ਲੇ,  

ਹੁਣ ਦੀ ਵਾਰੀ ਆਪਾਂ 

ਜੇਬ ਕਿਵੇਂ ਭਰੀਏ,

ਦੱਸੋ ਮੇਰੇ ਮਿਤਰੋ,

ਹੁਣ ਆਪਾਂ ਕੀ ਕਰੀਏ!

ਧੱਕੇ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੇ 

ਫੋਨ slow ਨਹੀਂ ਕਰਨੇ,

ਬੜੀ ਬਦਨਾਮੀ ਹੁੰਦੀ ਆ,

ਨਾਲੇ ਜੁਰਮਾਨੇ ਪੈਂਦੇ ਭਰਨੇ,

ਕੋਈ ਹੋਰ ਦੱਸੋ ਹੱਲ,

ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਕਮਲਾ ਕਰੀਏ,

ਦੱਸੋ ਮੇਰੇ ਮਿਤਰੋ,

ਹੁਣ ਆਪਾਂ ਕੀ ਕਰੀਏ!