ਰੱਬ ਦੇ ਘਰ ਨੂ

ਰੱਬ ਦੇ ਘਰ ਨੂ ਜਾਂਦਾ ਬਸ ਇਕ ਰਸਤਾ ਮੋਹੱਬਤ ਵਾਲਾ,
ਜੇਹਾਦ, ਫਸਾਦ ਸਬ ਨੇ ਗੋਰਖ ਧੰਦੇ,
ਓਹ ਹਰ ਇਕ ਸ਼ੈ ਹੈ ਰੱਬ ਨੂ ਪਿਯਾਰੀ,
ਹਰ ਦਿਨ ਜੋ ਕਰੇ ਅਮਲ ਚੰਗੇ!

ਚੰਨ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈ ਕੇ

ਚੰਨ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈ ਕੇ ਕਯੀ ਚੜ ਗਏ ਤਾਂਹ,
ਕਲ ਤੱਕ ਰਹੰਦੇ ਸੀ ਜਿਸ ਅਮ੍ਬਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ,
ਅੱਜ ਉਸੇ ਤੇ ਮੱਲੀ ਬੇਇਠੇ ਨੇ ਥਾਂ,
ਦੇਖ ਕੇ ਨਜਾਰਾ ਹੋਰ ਵੀ ਕਯੀ ਤੁਰੇ ਆਉਣ ਕੇਹੇਂਦੇ,
ਵੇ ਚੰਨਾ ਮੇਰੀ ਵੀ ਫੜੀ ਤੂ ਬਾਂਹ!

ਇਕ ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ੇਯਰ

ਦੂਰੋਂ ਦੂਰੋਂ ਮੇਂ ਉਸ ਨੂ ਜਿਸ ਦਿਨ ਵੀ ਤਕਦਾ,
ਜਾਗ ਕੇ ਰਾਤ ਮੇਂ ਉਸ ਦਿਨ ਕਟਦਾ,
ਓਹ ਜੋ ਤਕ ਲਿਯਾ ਉਸ ਨੂ ਇਕ ਦਿਨ ਨੇੜੇਯੋੰ,
ਮੇਂ ਵਕ਼ਤ ਪਿਯਾ ਹਾਂ ਅੱਜ ਤਕ ਭਰਦਾ!

to BE 2005 - 2009 batch

ਸਿਖ੍ਹੇ ਹੋਏ ਇਲਮ ਦਾ ਮੁਲ ਪਾਯੋ ਦੋਸਤੋ,
ਕੁਜ ਦੁਨਿਯਾ ਨੂ ਕਰ ਕੇ ਵ੍ਖਾਯੋ ਦੋਸਤੋ,
ਲੋਕੀ ਜਾਨਣ ਕਾਲਜ ਨੂ ਤੁਹਾਡੇ ਨਾਮ ਨਾਲ,
ਕੁਜ ਕੰਮ ਐਸਾ ਕਰ ਕੇ ਦਿਖਾਯੋ ਦੋਸਤੋ!
- to BE 2005 - 2009 batch

ਮਾਂ ਦਾ ਪਿਯਾਰ

ਸਬ ਚੀਜਾਂ ਦਾ ਮੁਲ ਏ ਦੁਨਿਯਾ ਵਿਚ,
ਇਕ ਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਯਾਰ ਦਾ ਮੁੱਲ ਕੋਈ ਨਾ!

ਸੋਹਣੇ ਗੁਲਾਬ ਦੀ ਡੰਡੀ ਤੇ ਵੀ ਕੰਡੇ,
ਪਰ ਮਾਂ ਦੀ ਬੁੱਕਲ ਵਿੱਚ ਦੁਕ੍ਖ ਕੋਈ ਨਾ!

ਹੋਰ ਸਭ ਤਰਹ ਦੇ ਪ੍ਯਾਰ ਵਿੱਚ ਲਖਾਂ ਰਹੰਦੇ ਡਰ,
ਪਰ ਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਯਾਰ ਵਿੱਚ ਡਰ ਕੋਈ ਨਾ!

ਖੁਦਾ ਦੇ ਪ੍ਯਾਰ ਲਈ ਵੀ ਕਰਨੀ ਪੇਂਦੀ ਏ ਅਰਦਾਸ,
ਪਰ ਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਯਾਰ ਲਈ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਏ ਕੁਜ ਵੀ ਨਾ!

ਹੋਰ ਸਬ ਤਰਹ ਦੇ ਪ੍ਯਾਰ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਗੁਲਾਮ,
ਪਰ ਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਯਾਰ ਉੱਤੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਜੋਰ ਕੋਈ ਨਾ!

ਸਾਗਰਾਂ ਦੀ ਹੱਦ ਕੰਡੇ ,ਪਰਬਤਾਂ ਦਿਯਾਂ ਹਦ ਚੋਟਿਯਾਂ,
ਪਰ ਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਯਾਰ ਦੀ ਹੱਦ ਕੋਈ ਨਾ!

ਜਿੰਨਾ ਨੂ ਮਿਲਦਾ ਏ ਰਜ ਕੇ ਮਾਂ ਦਾ ਪ੍ਯਾਰ,
ਓਹਨਾ ਨੂ ਰਿਹੰਦੀ ਲੋੜ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਾ!

ਜਿੰਨਾ ਨੂ ਮਿਲਦਾ ਨਾ ਜਿੰਦਗੀ ਚ ਮਾਂ ਦਾ ਪ੍ਯਾਰ,
ਓਹਨਾ ਤੋਂ ਅਭਾਗਾ ਦੁਨਿਯਾ ਚ ਕੋਈ ਨਾ !

ਬਸ ਇਕ ਹੀ ਹੈ ਬੇਨਤੀ ,ਇਕ ਹੀ ਫਰਿਆਦ ਮੇਰੀ ਰੱਬ ਅੱਗੇ ,
ਭਾਵੇਂ ਕਿਸੇ ਨੂ ਕੁਜ ਮਿਲੇ ਨਾ ਮਿਲੇ ,
ਪਰ ਮਾਂ ਦੇ ਪ੍ਯਾਰ ਤੋਂ ਵਾਂਜਾ ਰਹੇ ਕੋਈ ਨਾ!

ਲਖਾਂ ਸੋਹਣੇ ਸੋਹਣੀਏ ਦੁਨਿਯਾ ਚ , ਪਰ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਨਾ ਕੋਈ ਹੋਰ!

ਲਖਾਂ ਸੋਹਣੇ ਸੋਹਣੀਏ ਦੁਨਿਯਾ ਚ ,
ਪਰ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਨਾ ਕੋਈ ਹੋਰ!

ਤੈਨੂ ਦੇਖ ਕੇ ਤਾਂ ਰਬ ਵੀ ਏ ਹੈਰਾਨ,
ਨਿੱਤ ਲਾਵੇ ਜੋਰ ਪਰ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਨਾ ਕੋਈ ਬਣੇ ਹੋਰ!

ਬਾਕੀ ਸਬ ਲਗਨ ਮੈਨੂ ਇਸੇ ਜਹਾਂਨ ਦੇ,
ਪਰ ਤੇਰਾ ਲੱਗੇ ਮੈਨੂ ਜਹਾਂਨ ਕੋਈ ਹੋਰ!

ਤੈਨੂ ਤਾਂ ਰਬ ਨੇ ਉਂਝ ਹੀ ਬਨਾਯਾ ਬੜਾ ਸੋਹਨਾ ਏ,
ਉੱਤੋਂ ਤੂ ਨੱਕ ਵਿਚ ਕੋਕਾ ਤੇਹ ਕੰਨ ਵਿਚ ਝੁਮਕੇ ਪਾਏ ਨੇ ਹੋਰ!

ਤੇਰੀਆਂ ਜੁਲਫਾਂ ਦਾ ਖਿਲਾਰ ਇੰਜ ਲੱਗੇ,
ਜਿਵੇਂ ਛਾਈ ਹੋਵੇ ਆਸਮਾਂਨ ਤੇ ਘਟਾ ਕਾਲੀ ਘੰਕੋਰ!

ਤੇਰੇ ਰੂਪ ਦੀ ਲੋ ਏਨੀ ਏ,
ਚੰਨ ,ਸੂਰਜ ਵੀ ਵੇਖ ਕੇ ਰਾਹ ਲ੍ਭੰਨ ਹੋਰ!

ਤੇਰੇ ਨਚਨੇ ਦੇ ਚਰਚੇ ਬੜੇ ਜੱਗ ਵਿਚ,
ਤੇਰਾ ਨਚਨਾ ਇੰਜ ਜਿਵੇਂ ਬਾਗਾਂ ਵਿਚ ਨਚਦੇ ਨੇ ਮੋਰ੧

ਤੇਰਿਯਾਂ ਝਾਂਜਰਾਂ ਦਾ ਸ਼ੋਰ vi ਏ ਕਹਰ ਦਾ ,
ਮੁੜ ਕਬਰਾਂ ਚੋ ਉਠ ਪੈਣ ਮੁਰਦੇ ਤੇ ਜਾਗ੍ਦੇਯਾਂ ਨੂ ਨਾ ਸੁੱਜੇ ਕੁਜ ਹੋਰ!

ਤੇਰੇ ਤਿਖੇ ਤਿਖੇ ਨੈਅਨ ਨਕਸ਼ ਕਰਨ ਕਤਲ ਹਰ ਦਿਲ ਦਾ ,
ਜੇਹ੍ਦਾ ਏਕ ਵਾਰੀ ਵੇਖ ਲਵੇ ਓਹ ਭੁਲ ਜਾਵੇ ਸਬ ਹੋਰ!

ਤੇਰੇਯਾਂ ਬੁਲਾਯਾਂ ਤਾਂ ਪਥਰ ਵੀ ਬੋਲ ਪੈ਼ਨ,
ਨੀ ਦਸ ਕੀ ਤੇਰੀ ਮੇਂ ਸਿਫਤ ਕਰਾਂ ਹੋਰ!

ਮੈਂ ਕੇਹੜਾ ਸ਼ਾਯਰ ਮੈਂ ਕੇਹੜਾ ਲਿਖਾਰੀ ,
ਆਪੇ ਹੀ ਕਲਮ ਤੁਰਦੀ ਜਾਵੇ ਵਿਚ ਤੇਰੇ ਹੁਸਨ ਦੀ ਲੋਰ!

ਪਤਾ ਨਹੀ ਕਿੰਨਾ ਕੁ ਨਸ਼ਾ ਹੈ ਮੈਨੂ ਤੇਰੇ ਹੁਸਨ ਦਾ,
ਲਿਖ੍ਦੇਯਾ ਲਿਖ੍ਦੇਯਾ ਪਤਾ ਨਾ ਮੈਨੂ ਲੱਗੇ,
ਕਦ ਹੋ ਜਾਵੇ ਰਾਤ ਕਦ ਹੋ ਜਾਵੇ ਭੋਰ!

ਇਹ ਸਬ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਨਾਮ ਉਸਦੇ

ਇਹ ਸਬ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਨਾਮ ਉਸਦੇ,
ਜਿਸਦੇ ਨੀਲੇ ਨੈਨਾ ਮੈਨੂ ਇਸ਼ਕ਼ ਪਾਯਾ,
ਤੀਰ ਇਸ਼ਕ਼ ਦਾ ਜਿਸਨੇ ਸੀਨੇ ਮੇਰੇ ਮਾਰ ਕੇ,
ਚਸ਼ਮਾ ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਵਗਨੇ ਲਾਯਾ!

ਇਸ਼ਕ਼ ਜਿਸਦੇ ਨੇ ਪਤ੍ਥਰ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂ,
ਲਾ ਲਾ ਕੇ ਸੇਕ ਫਿਰ ਮੋਮ ਬਨਾਯਾ.
ਮੇਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਦੇ ਰੰਗਾ ਵਿਚ,
ਇਕ ਰੰਗ ਇਕੇ ਦਾ ਜਿਸਨੇ ਰ੍ਲਾਯਾ!

ਭੁਲ ਗਯਾ ਸੀ ਜੋ ਮੇਂ ਰਬ ਵਾਰੇਯਾ ਤੋਂ,
ਇਸ਼ਕ਼ ਜਿਸਦੇ ਮੈਨੂ ਚੇਤੇ ਕਰਵਾਯਾ,
ਇਸ ਚੰਦ੍ਰੇ ਬਾਗੀ ਹੋ ਗਏ ਦਿਲ ਨੂ,
ਜਿਸਨੇ ਫੇਰ ਨਿਮਾਮਨਾ ਬਣ ਰੇਹਾਨਾ ਸ੍ਕਖਾਯਾ!

ਦਰ ਦਰ ਠੇਡੇ ਠੋਕਰ ਖਾਂਦੇ ਨੂ,
ਜਿਸ ਚੁੱਕ ਮੈਨੂ ਆਪਨੇ ਗਲ ਲਾਯਾ,
ਥਲ ਮਾਰੂਥਲ ਭਟਕ ਰਹੀ ਜਿੰਦਗੀ ਨੂ,
ਜਿਸ ਫਿਰ ਮੇਹ੍ਲਾਂ ਦਾ ਵਾਸ ਦ੍ਵਾਯਾ!

ਵਰੇਯਾਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਸਾਡੇ ਵੇਹੜੇ ਵਿਚ,
ਜਿਸ ਆਣ ਫੁਲ ਮੋਹਬ੍ਬਤ ਵਾਲਾ ਲਾਯਾ,
ਜਿਸ ਮੈਨੂ ਜਿੰਦਗੀ ਦਾ ਮਕਸਦ ਗਵਾ ਚੁਕੇ ਨੂ,
ਫਿਰ ਜੀਵਨ ਦਾ ਇਕ ਮਕ੍ਸਦ ਸਮਝਾਯਾ!

ਇਹ ਸਬ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਨਾਮ ਉਸਦੇ ,
ਜਿਸਦੇ ਨੀਲੇ ਨੈਨਾ ਮੈਨੂ ਇਸ਼ਕ਼ ਪਾਯਾ ,
ਇਹ ਸਬ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਮੇਰੀਆਂ ਨਾਮ ਉਸਦੇ,
ਜਿਸਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈ ਲੈ ਕੇ ਮੈਂ ਏਇਥੋਂ ਤਕ ਹਾਂ ਆਯਾ!